انجمن ها

خوب است مربی تا حدودی مشکلات دانش آموز را بداند . در روند کار می تواند راه حل های بهتری را با برخورد با او و بقیه ی بچه ها ارایه دهد . چند سال پیش یکی از بچه های کلاسم اصلا قوانین را رعایت نمی کرد. بچه ها را می زد و پرخاشگر بود و …. .
سعی می کردم با گفت وگو کردن ، خواندن کتاب های مرتبط و حل مسئله با بچه ها …. مسائل را حل کنیم.
اما تغییر چشمگیری در روند کلاس نمی دیدم . جلسه ای با اولیا در خواست دادم که متاسفانه پدر و مادر نمی خواستند با هم در جلسه حضور داشته باشند ( در آستانه جدایی بودند ) . حالا دلیل آرام نبودن و تمام رفتار های دانش آموزم را یافته بودم .
حالا علاوه بر گفت و گو کردن و حل مسئله کردن …… با دانش آموزانم سعی می کردم با اولیای او هم گفت و گو کنم تا برای بهتر شدن وضعیت فرزندشان( آرامش او ) حل مسئله کنند. پیش مشاور بروند و یا هر راه حل دیگری که می خواهند داشته باشند . من به خانواده راه حل ندادم فقط مشاهداتم رااز رفتارها ، اضطراب ، پرخاشگری …… فرزندشان ارایه دادم و گفتم سریع تر راه حل پیدا کنند . برای جدایی پدر و مادر او نمی توانستم کاری کنم . فقط آگاهی دادم و شرایط را از زاویه ای دیگری نشان دادم . بعد از مدتی حال دانش آموزم بهتر شد . ( پدر و مادر از هم جدا شدند ولی به کمک مشاور خانواده و مشاورکودک این روند را با کمترین آسیب پشت سر گذاشتند .)
تلاش می کنم در مشکلات خانواده ی دانش اموزانم مداخله ای نداشته باشم، راه حل و یا پیشنهاداتی نداشته باشم ولی مشاهدات بدون قضاوت از رفتار و عملکردفرزندشان به خانواده ها ارایه دهم . در آخر این خانواده ها است که برای مشاهداتی که من ارایه دادم راه حلی بیابند یا نه .
نکته ی آخر این که با بروز مشکلاتی در یک دانش آموز ابتدا سعی می کنم حل مسئله کنم راه های مختلفی را پیش ببرم و یکی از راه حل ها آگاهی به خانواده است .