-
مواجهه با مشکلات خانوادگی دانش آموزان
در سال تحصیلی قبل به خاطر آموزش مجازی عده قابل توجهی از دانش آموزان از تحصیل باز ماندند یا آن طور که باید آموزش ندیدند.
علت های متعددی را میتوان برای آن بر شمرد. یکی از این دلایل مشکلات خانواده ها مثل مشکلات اقتصادی( برای تهیه موبایل و تبلت) یا بی سواد بودن والدین یا سهل انگاری والدین و…است.چند روزی است مشغول برگزاری کلاس های جبرانی برای دانش آموزان نیاز به تلاش پایه اول هستم. برای آگاهی از چرایی وضعیت پیش آماده، با معلم ها و والدین این دانش آموزان صحبت کردم. خلاصه ای از آنها به این شرح است:
-مادر دانش آموزی کر و لال است و وضعیت اقتصادی مناسبی هم ندارند. در زمان حضوری بودن مدارس در کلاس ها شرکت می کرده است و با مجازی شدن کلاس ها دیگر نتوانسته از کلاس ها استفاده کند. گاهی به منزل زندایی می رفته است و با موبایل زندایی از شاد استفاده میکرده است. و بعد از مدتی پدر که برای کار به تهران می رود؛ دانش آموز را با خود می‌برد و ارتباط با کلاس خاتمه می یابد.
– دانش آموز دیگر هم تا زمان حضوری بودن مدارس در کلاس ها شرکت میکند. و بعد از آن به علت نداشتن تبلت در شاد حضور پیدا نمی کند. مدرسه برای او یک تبلت تهیه می کند اما پدر و مادر که بی سواد بودند روش کار با تبلت و برنامه شاد و نحوه خریدن بسته اینترنتی را نمی دانستند.
– پدر و مادر دانش آموز دیگر بی تفاوت و سهل انگار بودند. با وجود سواد کافی و گوشی مناسب اما در کلاس ها حضور پیدا نمی کند و اعلام می کند متقاضی تکرار پایه است.
شنیدن این اتفاقات سوالاتی در ذهنم به وجود آورد. وظیفه معلم در مواجهه با چنین مواردی چیست؟
تا چه حدی باید درگیر مشکلات دانش آموزان شویم؟
تا چه حد معلم مسئول وضعیت کنونی است؟شما تجربه مواجهه با مشکلات خانوادگی دانش آموزان دارید؟
چه طور با آن برخورد کردید؟
از عملکرد خود راضی بودید؟
چه موانعی برای برطرف کردن این نوع مشکلات وجود دارد؟#مشکلات_خانوادگی
-
2 پاسخ ها
-
مداخله معلم در مشکلات خانوادگی میتونه مشکل رو برطرف و از طرف دیگه برای خودم معلم مشکل آفرین باشه.
به نظرم این خود فرد هست که باید بسته به روحیه خودش و میزان اهمیت موضوع، تصمیم بگیره مداخله کنه یا خیر -
خوب است مربی تا حدودی مشکلات دانش آموز را بداند . در روند کار می تواند راه حل های بهتری را با برخورد با او و بقیه ی بچه ها ارایه دهد . چند سال پیش یکی از بچه های کلاسم اصلا قوانین را رعایت نمی کرد. بچه ها را می زد و پرخاشگر بود و …. .
سعی می کردم با گفت وگو کردن ، خواندن کتاب های مرتبط و حل مسئله با بچه ها …. مسائل را حل کنیم.
اما تغییر چشمگیری در روند کلاس نمی دیدم . جلسه ای با اولیا در خواست دادم که متاسفانه پدر و مادر نمی خواستند با هم در جلسه حضور داشته باشند ( در آستانه جدایی بودند ) . حالا دلیل آرام نبودن و تمام رفتار های دانش آموزم را یافته بودم .
حالا علاوه بر گفت و گو کردن و حل مسئله کردن …… با دانش آموزانم سعی می کردم با اولیای او هم گفت و گو کنم تا برای بهتر شدن وضعیت فرزندشان( آرامش او ) حل مسئله کنند. پیش مشاور بروند و یا هر راه حل دیگری که می خواهند داشته باشند . من به خانواده راه حل ندادم فقط مشاهداتم رااز رفتارها ، اضطراب ، پرخاشگری …… فرزندشان ارایه دادم و گفتم سریع تر راه حل پیدا کنند . برای جدایی پدر و مادر او نمی توانستم کاری کنم . فقط آگاهی دادم و شرایط را از زاویه ای دیگری نشان دادم . بعد از مدتی حال دانش آموزم بهتر شد . ( پدر و مادر از هم جدا شدند ولی به کمک مشاور خانواده و مشاورکودک این روند را با کمترین آسیب پشت سر گذاشتند .)
تلاش می کنم در مشکلات خانواده ی دانش اموزانم مداخله ای نداشته باشم، راه حل و یا پیشنهاداتی نداشته باشم ولی مشاهدات بدون قضاوت از رفتار و عملکردفرزندشان به خانواده ها ارایه دهم . در آخر این خانواده ها است که برای مشاهداتی که من ارایه دادم راه حلی بیابند یا نه .
نکته ی آخر این که با بروز مشکلاتی در یک دانش آموز ابتدا سعی می کنم حل مسئله کنم راه های مختلفی را پیش ببرم و یکی از راه حل ها آگاهی به خانواده است .
برای پاسخ دادن وارد سایت شوید.