-
نحوه تعامل با معلم کلاس در کارورزی
کارورزی را میتوان به عنوان مهمترین قسمت دوران دانشجویی به حساب آورد. دورهای که در آن از نزدیک و به صورت ملموس با محیط مدرسه، دانش آموزان، مشکلات و سختی های معلمی آشنا می شویم.
در این دوره مهمتر از حضور در کدام کلاس و پایه تحصیلی، تعامل خوب و سازنده با معلم کلاس است.
معلم کلاس باید کارورز را به چشم همکار جدیدی ببیند که به دنبال کسب مهارت و تجربه است. همکار تازه نفسی که میتوان تمام فوت های کوزه گری و تجربیات ریز و درشت را به او آموخت. از طرفی کارورز باید تمام تلاش خود را به کار گیرد تا مهارت های خود را تقویت کند و آموخته های نظری را به مهارت های عملی تبدیل کند.در این میان رعایت نکات زیر به تعامل مفید و سازنده کمک میکند:
– حفظ احترام معلم و کارورز
-درخواست اجازه فعالیت بیشتر از طرف کارورز
– اعتماد به کارورز و دادن مسئولیت به او
– صحبت در مورد مشکلات آموزشی و تربیتی دانش آموزان و ارائه راه حل و برطرف کردن آنهامن تجربه حضور در دو کلاس کارورزی را دارم. از هر دو همکار گرامی مطالب خوبی را یاد گرفتم. اما همیشه احساس میکردم به خاطر حضور من در کلاس به صورت مصنوعی رفتار می کنند. شاید از حضور فرد دیگری که در کلاس نشسته است و مدام مطالبی را مینویسد، احساس خوبی نداشته باشند؛ اما احساس بهتری پیدا میکردم اگر من را دانشآموزی با جثه بزرگتر تصور میکردند و به صورت عادی به تدریس می پرداختند.
گاهی کارهایی مثل بررسی تکالیف یا پاسخ به پرسشهای دانشآموزان را انجام میدادم. اما به صحیح انجام دادن آنها اطمینان نداشتم. چقدر بهتر بود معلم کلاس مانند استادی دلسوز بر کارهای من نظارت می کردند و نقاط ضعف را به من گوشزد میکردند.
در زمان استراحت در دفتر مدرسه حضور داشتیم. معمولا دانشجویان با هم و معلمان با هم گفتگو میکردند. چقدر بهتر بود تا کادر مدرسه ما را با محیط اداری مدرسه آشنا می کردند. در مورد بخشنامهها، دفاتر مدرسه، نحوه و زمان ارائه برنامه کلاسی، فعالیت های همکاران در طول سال تحصیلی و چگونگی تعامل با اولیا توضیحاتی به ما می دادند تا در سالهای بعد برای حضور در مدرسه آماده تر باشیم.شما در دوران کارورزی چگونه با معلم کلاس و کادر مدرسه تعامل داشتید؟
#کارورزی
#تعامل_سازنده
#دانشجو_معلمان -
5 پاسخ ها
-
تجربه خود من از کارورزی چندان خوشایند نیست. من انتهای کلاس نشسته بودم و برای خودم یادداشت برمیداشتم که طبعاً برخی از اونها هم نقد روش معلم بود. ناگهان ایشون اومد بالای سر من و بدون اجازه برگههام رو گرفت و بعد هم توهین و تحقیر جلوی دانشآموزان و خشم عجیب ایشون از نوشتههای من. دقیقاً نقد من به ایشون هم توهینها و تحقیرهایی بود که نثار دانشآموزان می کرد و بخصوص جلوی من برای اون بچهها سخت تر هم بود.
اما سال اول تدریسم(۱۳ سال قبل ازون دبیرستان بودم) در ابتدایی کارورز علاقمندی در کلاس خودم داشتم که خیلی باانگیزه و پرسشگر بودن و تعامل خوبی با هم داشتیم. موارد خاصی که من به ایشون میگفتم ولی معمول نبود این بود که در مورد فیزیک بدنی و استهلاک در شغل معلمی و آسیبهای رایج اون هم باهاشون زنگ تفریح صحبت می کردم. اینکه باید ورزش کنن و ماهیچههای قوی داشته باشن تا مفاصل و کمر و گردنشون مثل اکثر معلمها مشکل پیدا نکنه. در مورد میزان سرپا موندن در کلاس و استفاده از گچ یا ماژیک و مشکلات تنفسی و... هم حرف زدیم. در مورد اینکه چقدر و تا کجا و چطور خودشون رو باید درگیر مسائل جانبی و مشکلات شخصی بچهها بکنن. نکاتی که هیچوقت در دوران تحصیل و کارورزی به معلمان گفته نمیشه و باعث میشه خیلیامون زودتر از حد انتظار هم از نظر جسمی و هم روحی فرسوده بشیم.
ولی یکی از چیزهایی که ایشون به من گفت و خیلی عجیب بود این بود که گفتن در مرکز ما وقتی گزارش کارورزی می دیم من تنها کسی هستم که میگم معلم بچهها رو کتک نمیزنه و حتی توهین هم نمی کنه. تمام دوستانم بدون استثنا میگن معلمها بچهها رو میزنن و کسی باور نمی کنه من حقیقتو میگم.-
سلام.
نکات خیلی خوبی مطرح کردید. چه قدر بهتر بود که معلم کلاس از نقد های شما برای بهبود عملکرد خودش استفاده میکرد و الگو خوبی از نقد پذیری برای دانش آموزانش می شد.
معلم های کمی مانند شما هستندهستندکه تعامل خوبی با کارورز داشته باشند و این نحوه برخورد شما قابل تحسین است. چه قدر خوب می شود اگر نکات ارزشمندی را که در اختیار آن کارورز قرار دادید؛ برای دیگر دانشجویان هم به اشتراک بگذارید.
-
-
متاسفانه معلمان راهنما پیش از حضور کارورزان در کلاس آموزش نمی بینند.
بسیاری از آن ها نمی دانند علت حضور کارورز در کلاس چیست، برای چه یادداشت برداری می کند و …
از طرفی کارورزان نیز نحوه ی تعامل مناسب با معلمان راهنما را نمی آموزند و بسیاری از آن ها تنها به دنبال انجام تکالیف مربوط به واحدی با نام کارورزی هستند.
مگر معلمی بنا بر تجربه ی سال های پیشین، کارورزانی را در کلاس درس خود داشته و بداند وظیفه ی کارورز چیست و او به عنوان معلم راهنما چه نقشی دارد.
اولین معلم راهنمای بنده (سرکار خانم حسینی آموزگار پایه اول دبستان انبیاء سمنان) با توجه به این که در سنوات پیش، کارورزانی داشتند به خوبی بنده را هدایت کرده و از همان ابتدا بنده را به عنوان معلم کلاس به دانش آموزان معرفی کردند.
بر خلاف بسیاری از معلمان راهنما که کارورز را با عنوانی چون معلم کمکی یا فردی که آمده تا معلمی یاد بگیرد یا … معرفی می کنند.
این شیوه ی معرفی ایشان باعث شده بود دانش آموزان رابطه ی دوستانه و در عین حال محترمانه با بنده برقرار کنند.
ایشان می دانستند برای مثال در جلسات اولیه وظیفه ی من مشاهده ی دقیق حوادث است و گاهی با اشارات ناگهانی و پنهانی توجه من را به حوادث گوشه ای از کلاس، در میان دانش آموزان، جلب می کردند.
هر جا که هستند خداوند حافظشان باشد.
به طور کلی، تجربه به من نشان داده است که آگاهی بخشی به معلمان راهنما و کارورزان درباره ی وظایف و انتظارات، از مولفه های اساسی گذراندن یک تجربه ی کارورزی موفق است.-
سلام و وقت به خیر.
همان طور که اشاره کردید نیاز است معلم راهنما و کارورز با اهداف کارورزی و وظایف و مسئولیت های خود آشنا باشند. و فکر میکنم استاد واحد کارورزی در این زمینه مسئولیت بیشتری دارد. امیدوارم دانشگاه فرهنگیان و اساتید کارورزی بیشتر به این موضوع توجه کنند.
ممنون از نکات ارزشمندی که به اشتراک گذاشتید. موفق و شاد باشید.
-
-
سلام
وقت بخیر
چه راهکاری برای دانشجو معلمانی که کارورزی خودشون رو در ایام تعطیلی گذروندن و در واقع در محیط مدرسه قرار نگرفتند دارید؟!
برای پاسخ دادن وارد سایت شوید.