-
پوشه کار معلمان
در این روزهای پایانی سال تحصیلی یکی از کار هایی که می توانیم انجام دهیم نظاره دوباره بر عملکردی که در آموزش داشته ایم می تواند باشد.یک بازنگری کلی از روند سال تحصیلی، و اگر فرصتی هم با یک همکار علاقه مند و دغدغه مند آموزشی هم برای به بحث و گفت و گو درباره این بررسی و گزارش، داشته باشیم عالی هست. می توان نقاط قوت را شناسایی کرد و برای تقویت آن برنامه ریزی کرد، و درباره نقاط ضعف هم تامل و چاره اندیشی کرد. من بخشی کوتاهی از گزارش کلاس فلسفه برا ی کودکان را اینجا به اشتراک می گذارم :
گزارش کلاس فلسفه برای کودکان( مهارت های پرسشگری)
مسایل تعلیم و تربیت یک جستجوی مداوم است، جستجویی در درون و برون انسان، اینکه انسان مورد نظر در چه زمانی و مکانی رشد می کند، برای تعلیم و تربیت خود چه هدفی را بر می گزیند، نکته ای است که از تعلیم و تربیت جستجوی مداوم می سازد.(توران میر هادی 1396) فلسفه برای کودکان پاسخی است به فقدان های اساسی در فرهنگ آموزش سنتی، توجه به سه جنبه مهم تفکر، تفکر انتقادی، تفکر مراقبتی، و تفکر خلاق در این برنامه آن را به یکی از ضرورت ها نیازهای تربیتی کودکان ما برای زندگی در دنیای معاصر، عصر دیجیتال و فنا آوری اطلاعات کرده است.چالش هایی که دنیای آموزش در ایام کرونا دنیای آموزش مواجه شده است بر الزام این برنامه تربیتی صحه گذاشته است. همه ما سرنشینان یک کشتی هستم،نیاز به تفکر مراقبتی و تعامل همدلانه داریم، ، مواجه با مسایل غیر قابل پیش بینی، پیدا کردن راه حل های خلاقانه را می طلبد. دسترسی بی نظیر به اطلاعات نیاز به ارزیابی آنها و تفکر انتقادی در مواجه با آنها، احساس می شود.
سفر یادگیری با بچه ها در کلاس فبک، با توجه به آنلاین بودن کلاس ها با یک نگرانی درباره برقراری تعامل آغاز شد. و اولین قدم آن با طرح یک پرسش و محرک که تفکر عمیق تر را می طلبید، و استدلال را در پاسخ دهی لازم داشت آغاز شد. محرکی که عادت های فکری، و شتاب در تصمیم گیری، پاسخ دهی و تعجیل را به چالش می کشید. نیاز به تفکر در قالب یک فعالیت عملی، خودش را به بچه ها نمایان کرد. با این گام نخست سفر ما آغاز شد. در طی جلسات با خواندان داستان های مناسب، که دارای پایان باز بودند و ماهیت واگرا و گفت و گو برانگیز داشتند، زمینه را برا ی تفکر شخصی دانش آموزان ، با طرح این پرسش شما چه ایده و سوالی درباره داستان در ذهنتان شکل گرفت ؟ یا چه تجربه ای مرتبط با این داستان دارید که تمایل به اشتراک گذاری آن با دوستان خود دارید را می توانید مطرح کنید فلسفه ورزی بچه ها شروع می شد، . فرصتی، تا دانش آموزان تفکر شخصی خود را بروز دهند ، در مرحله بعد آنها سوالات یا ایده های خودشان را به اشتراک می گذاشتند. از طریق گفت و شنود ارتباط ایده ها و سوالات بررسی می شد و با توجه نظر بچه ها (رای گیری ) یک ایده یا سوال را برا ی طرح بحث و گفت و شنود آن جلسه انتخاب می کردیم در واقع کندوکاو فلسفی در ارتباط با آن سوال یا ایده محوری شکل می گرفت. این اتمسفر حاکم بر جلسه های فبک بود. با توجه به آنلاین بودن جلسه و نگرانی اولیه ، همواره در انتهای جلسه در بخش ارزشیابی مساله برقراری ارتباط بچه با کلاس و تعلق عاطفی آنها به کلاس رصد می‌شد.کارت بیان احساس زبان زندگی در اختیار بچه ها قرار گرفت تا زمینه اشنایی بچه ها با احساسات فراهم شود و برای بیان احساسات خود در ارزیابی ها از کلمات مناسب ، و دقیق تر استفاده کنند. در ادمه روند کلاس از محرک های بصری، نمایش کلیپ های کوتاه ، و محرک موسیقی به صورت محدود استفاده شد. به دلیل دسترسی بیشتر به محرک بصری و اقبال بچه ها، از این محرک ها در ادامه کار استفاده بیشتری شده است و به صورت یک بخش قابل توجه از کار درآمده است.. -
1 پاسخ
-
سلام و سپاس از تجربه ای که مفصل بیان کردید.
به نظرم یکی از وجوهی که شاید باید با ظرافت بیشتر در موردش عمل کنیم، میزان، نحوه و نوع محرک بصری است. در گزارش های فعلی و همین ططور مشاهدات عمومی به نظر می رسه سطح درک مطلب، خواندن و نوشتن بچه ها در حال افت و افول است. بنابراین گرچه محرک بصری اهمیت زیادی در رشد خلاقیت بچه ها داره، اما به تنهایی شاید به تقویت منفی چرخه بالا منجر بشه و به نظرم مهمه که بر وجه نوشتن و روخوانی برداشت ها و اندیشه ها در کنارش تاکید داشته باشیم.
برای پاسخ دادن وارد سایت شوید.