-
کرونا، نیشتری بر زخم
دیوید پرکینز ( ۲۰۱۰) می پرسد: درعصر حاضر چه چیزی ارزش یادگرفتن درمدرسه را دارد؟ او براین باور است که تاکیدبر آنچه باید یادگرفته شود، از تفکر درمورد روش تدریس وفعالیت های آموزشی بسیارمهم تر است، چراکه انتخاب هدف، کار ما را در تعیین روش مناسب آسان تر می سازد.
معلمان تاثیرگذارترین عامل درتربیت کودکان می باشند وبه قول گاردنر معلم ،تسهیلگر کلیدی شکل دهی جامعه ای که ” تفکر سطح بالا” مهمترین ویژگی آن است ،می باشد.
فهرست مهارت های قرن ۲۱ بنا به نیازهای زیست درجامعه ای بشدت متحول می تواند بسیار گسترده ووسیع باشداما نکته اصلی اینجاست، “جهان نیازمند افراد بیشتری است که عمیق فکر کنند،ایده ها را بهم ربط دهند و دانش را به شیوه ای جدید بسازند.” این هدف معلمان را وادار به تآمل وبازبینی روش های تدریس می کند تا قادر باشند عادت های ذهنی بهتر را در دانش آموزان تقویت کنند. اگر بپذیریم که هدف تعلیم وتربیت،آماده کردن کودکان برای سراسر زندگی است ونه صرفا قبول شدن درامتحانات، لاجرم رشد توانایی ومهارت های فردی(خودتنظیمی، خودانگیختگی، خودراهبری،مسئولیت پذیری، یادگیری مستقل) وارزش های فرهنگی -اجتماعی (شهروند معقول ،مهارت های بین فردی ،همدلی ومشارکت ) از اهمیت بیشتری برخوردار ودرالویت قرار می گیرد. پرورش این مهارت ها در فرایند یاددهی – یادگیری موضوعات درسی درمدرسه با تمرین وپشتکار با ایجاد وتقویت شبکه های عصبی درمغز تبدیل به عادات ذهنی می گردد که نه تنها یادگیری عمیق را سبب می شود بلکه با نهادینه شدن عادت یادگیرندگی مستقل می توان رفتار ها را مدیریت کرد.اگر هدف تدریس قبل ازآموزش و به حافظه سپاری معلومات،پرورش توانایی برای مقابله با شرایط نامتحمل بود،شاید این حجم از درماندگی دردوره کرونا مشاهده نمی شد.
درگیر کردن خانواده ها درکنترل کردن درس ومشق کودکان نشان ازضعف در پرورش این مهارت هادارد. دراکثر مواقع خانواده ها با فشار وتهدید وایجادترس درجهت رضایت معلم، کودکان را تا مرز انجام تکالیف می کشانند ومعلمان نیز تا قبولی درامتحان این راه را ادامه می دهند و دیگر هیچ . آلبرت انیشتن می گوید “تعلیم وتربیت آن چیزی است که پس از فراموشی آنچه فرد درمدرسه یاد گرفته، همچنان باقی می ماند.”
📌معلم خوب
📌دانش آموزخوب
📌یادگیری
📌ذهن، مغز ،تربیت
ا📌تریسی تاکوهاما- اسپینوزا
با عرض پوزش، هیچ پاسخی یافت نشد.
برای پاسخ دادن وارد سایت شوید.

