سمانه خداوردی
پاسخ های انجمن ایجاد شده است
-
سلام . ممنون که ماه ها را با این فعالیت ها به ما یاداور می شوید .
-
سلام . ممنون خیلی کامل فعالیت را نوشته اید .. فقط این کتاب برای چه یایه ای مناسب است ؟
-
سلام در فعالیت های هنری بیشتر خود هنر مد نظر هست تا مفاهیم علوم و درس های دیگر . دراینجا اهداف هنر را مد نظر داریم.
۱. بروز خلاقیت. ۲. رشد حواس . ۳. رشد زیبایی شناسی . ۴ . کسب تکنیک وتمرین مهارت لازم برای بیان هنری . و از همه مهم تر ۵. ابزار خود: بیان افکار و احساسات آمال و عقاید و آرزو … خود از طریق تصویر( نقاشی ) و یا سازه ( کاردستی ).
این اهداف برای هنر کودک در پیش دبستان و دبستان می تواند باشد . هنر در این جا شامل ( نقاشی ،حجم سازی ، نمایش خلاق،موسیقی کاردستی و کولاژ، دوخت و دوز و…) می شود.
-
سلام . خیلی قشنگ می نویسید . نوشتن جزییات و …. در متن شما ،منو یاد کتاب “بوف کور “انداخت !
-
این روش برنامه ی هفتگی تصویری برای پایه ی اول دبستان هم مناسب است .
-
سلام . من در پایه ی پیش دبستان هستم . نکاتی که ما به آن ها توجه میکنیم :
قابل فهم باشد : برای این کار، برنامه را به صورت تصویری درست می کنیم . یعنی به جای کلمه ی ورزش یک تصویر که نمادی از ورزش است باشد . این جوری بچه ها می توانند خودشان تصویر خوانی کنند .
برنامه هفتگی ،روی برگه ی بزرگ A3 و رنگی باشد .
روی دیوار جایی که در دسترس و دید بچه ها باشد . ( متناسب با قد بچه ها باشد )
لمینت شده باشد که تا آخر سال تمیز و خوانا باقی بماند .
هر روز صبح مربی به همراه بچه ها برنامه را مرور می کنند که بدانند در طول روز چه کارهایی دارند . در این روند بچه ها با ایام هفته هم آشنا می شوند .
بعد از مدتی ( چند ماه بعد)می تواند کلمات را هم به تصاویر اضافه کرد . تا بچه ها کلمات را هم ببینند. مثلا زیر تصویر ورزش ، کلمه ی ورزش نوشته شده است . در اواخر سال بچه ها میتوانند کلمه ی ورزش را بدون دیدن تصویر آن بخوانند .
اطراف برگه خیلی تصاویر تزیینی نداشته باشد که توجه بچه ها بیشتر روی خود تصاویر کلمات باشد .
-
سالی که گذشت من درفضای به نام” بیگ بلو باتن” ( bbb) کار کردم . محیط خوبی بود . بار گذاری فایل ها ، اشتراک گذاری صفحه ، بارگذاری لینک ها … به خوبی انجام می شد . ایجاد کلاس های زیر گروه ، استفاده از تابلو به صورت همگانی و انفرادی ، … در کل بچه ها ی پیش دبستان به راحتی در محیط کار می کردند .
-
خوب است مربی تا حدودی مشکلات دانش آموز را بداند . در روند کار می تواند راه حل های بهتری را با برخورد با او و بقیه ی بچه ها ارایه دهد . چند سال پیش یکی از بچه های کلاسم اصلا قوانین را رعایت نمی کرد. بچه ها را می زد و پرخاشگر بود و …. .
سعی می کردم با گفت وگو کردن ، خواندن کتاب های مرتبط و حل مسئله با بچه ها …. مسائل را حل کنیم.
اما تغییر چشمگیری در روند کلاس نمی دیدم . جلسه ای با اولیا در خواست دادم که متاسفانه پدر و مادر نمی خواستند با هم در جلسه حضور داشته باشند ( در آستانه جدایی بودند ) . حالا دلیل آرام نبودن و تمام رفتار های دانش آموزم را یافته بودم .
حالا علاوه بر گفت و گو کردن و حل مسئله کردن …… با دانش آموزانم سعی می کردم با اولیای او هم گفت و گو کنم تا برای بهتر شدن وضعیت فرزندشان( آرامش او ) حل مسئله کنند. پیش مشاور بروند و یا هر راه حل دیگری که می خواهند داشته باشند . من به خانواده راه حل ندادم فقط مشاهداتم رااز رفتارها ، اضطراب ، پرخاشگری …… فرزندشان ارایه دادم و گفتم سریع تر راه حل پیدا کنند . برای جدایی پدر و مادر او نمی توانستم کاری کنم . فقط آگاهی دادم و شرایط را از زاویه ای دیگری نشان دادم . بعد از مدتی حال دانش آموزم بهتر شد . ( پدر و مادر از هم جدا شدند ولی به کمک مشاور خانواده و مشاورکودک این روند را با کمترین آسیب پشت سر گذاشتند .)
تلاش می کنم در مشکلات خانواده ی دانش اموزانم مداخله ای نداشته باشم، راه حل و یا پیشنهاداتی نداشته باشم ولی مشاهدات بدون قضاوت از رفتار و عملکردفرزندشان به خانواده ها ارایه دهم . در آخر این خانواده ها است که برای مشاهداتی که من ارایه دادم راه حلی بیابند یا نه .
نکته ی آخر این که با بروز مشکلاتی در یک دانش آموز ابتدا سعی می کنم حل مسئله کنم راه های مختلفی را پیش ببرم و یکی از راه حل ها آگاهی به خانواده است . -
به نظرم کلاس درس باید خیلی جای امنی باشه. یعنی بچه ها بتوانند به راحتی ایده و یا نظرات خودشونو بیان کنند و از طرف مربی و یا بچه ها مورد تمسخر قرار نگیرند و یا مربی درستی و غلطی حرف بچه ها تاکید زیادی نداشته باشه. منظورم این است که بچه ها اگر هم چیزی را بیان می کنند که ممکن است جوابش با آنچه در ذهن مربی است متفاوت است مربی آن را با پرسش های بیشتر به دنبال جواب های دیگری بفرستد . بین بچه ها گفت و گوی سازنده اتفاق بیفتد. یعنی گفت و گو یک طرفه بین مربی و دانش آموز نباشه. بین کودک و کودک هم رخ بده . با پرسش این سوالات که ، کسی با نظر فلانی موافق هست ؟ یا مثلا کسی میخواد ایده ی فلانی را بیشتر توضیح بده … این اتفاق باعث میشه که بچه ها بیشتر فرصت بیان داشته باشند. خوب است تعداد افراد کلاس خیلی بالا نباشد . مربی بیشتر شنونده باشد تا کسی که همه چیز را میداند و خود را دانای کل نشان دهد. مربی باید تسهیل گر باشد .
-
من هم اولین سال معلم مجازی بودنم را تجربه کردم بسیار نگران و گیج و …. که چه کنم ؟ کلاس های مجازی برای بچه ها ی 5 ، 6 ساله خیلی سخت به نظر می رسید . کم کم که جلو تر رفتیم دیدم شاید سخت باشد اما تجربه هایی داره تا حالا برایم رخ نداده بود . من تقربیا 14 ساله که معلم هستم . مجازی بودن را خیلی مبهم می دیدم . الان که تمام شده می بینم چقدر برایم آورد داشته . یکی از مهم ترین هایش حضور مستقیم و غیر مستقیم اولیا در کلاس هایم بود . خانواده ها به یه آرامش رسیدند . در زمان کلاس های حضوری همیشه اولیا دغدغه ی این رو داشتن که در کلاس شما چه می گذرد؟ اما پایان امسال ، در کنار اولیاهمه با هم کلی چیزهای جدید و خوب از یک دیگر یادگرفته بودیمو آرامش داشتیم . چیزی که در سال های قبل کمتر می دیدم در اولیا
-
سلام . من هر سال روزهای اول سال یکی از کتاب هایی که برای بچه ها می خوانم همین کتاب جینی پسر خوبی باش هست .فرصت خوبی را برای بحث و گفت و گو و بیان تحارب شخصی بچه ها ایجاد می کند .
-
بله . درسته و نکات خوبی را اشاره داشتید . این موارد که من گفتم صرف هنر هست . اهدافی مانند مسولیت پذیری ، همکاری … در هر لحظه از کلاس در حال رخ دادن است .
-
سلام . در کتاب نیست .سال های پیش تولید شده است . برعکس صندلی بازی است .
-
اگر خوب فکر کنیم بنظر می رسه که تعدادشان کم نباشد.ولی می توانیم تلاش کنیم که از هر کدام تجربه ای کسب کنیم و ارتباط با کودک را بیشتر و بیشتر کنیم. بدانیم بازی بهترین فرصتی ست که بچه ها در آن زندگی کردن را تجربه می کنند. در بازی علوم ، ریاضی ، اجتماعی ، مهارت های زندگی ، و هزاران چیز دیگر را یاد می گیرند . آن وقت ما این فرصت را از آنها می گیریم که چیزی یادشان بدهیم که شاید خیلی هم به درد زندگیشان نخورد!
-
کتاب تئوری انتخاب ، و در راستای آن کتاب مسئولیت پذیری .. واقعا کارآمدند 👌